شـورکـــــا

ساقیا با باده ، جام مارا روشن کن و مطرب ، اعلام کن که کار دنیا بر مراد ماست . ای فارغ از لذت همیشه نوشیدن شراب ما ، آگاه باش که در کاسه ی ( پیاله ) می ، روی یار را دیده ایم . عاشقان به واسطه ی عشقی که در دلشان نهفته است هرگز فانی نیستند و نامشان در دفتر روزگار ثبت می ماند . ناز زیبا رویان عالم در مقابل سرو قامت زیبا روی ما به ناز و غمزه ، هیچ است . خطاب به باد ( نسیم ) اگر به جمع دوستان رسیدی حتما پیام مرا به آنها برسان و بگو چرا فراموش کردی گر چه نیازی به یادآوری تان نیست . از آن میترسم که روز قیامت شیخ حلال روزی از ما می خواران برتر نشود . حافظ گریه کن تا  متصل به ذات پروردگار شوی . آسمان دریا گونه ی فیروزه رنگ و ماه ، جیره خور سفره ی حاجی قوام* هستند.
در کتاب بررسی  اشعار حافظ از دیدگاه شهریار ، برای بیت مطلع این غزل ( ساقی بنور باده ...) شرحی زیبا آمده است ؛ ای ساقی کوثر « مولا علی ( ع) » دل ما را با باده ی عشق الهی بیامیز.
علت اینکه حافظ خطاب به حضرت علی (ع) شعر را شروع می کند این است که برای خدا شناسی باید از امامت شروع کرد و بعد وارد نبوت شد.
یوهان ولفگانگ گوته ، از بزرگترین شخصیت های ادبی آلمان است که او را یکی از ارکان اربعه ادب دنیای غرب شمرده اند خطاب به خواجه شیراز : ای حافظ ای رهبر بزرگوار ما ، ما همه به دنبال  تو روانیم تا مارا با نغمه های دلپذیرت در نشیب و فراز زندگی راهبری کنی و از وادی خطر به سر منزل سعادت برسانی .

---

حاجی قوام الدین حسن متوفی به سال 754 قمری ، از مردان ثروتمند فارس و وزیر شاه ابواسحاق بوده است. خواجه حافظ به این مرد ارادتی فراوان  داشت و متقابلاً  نیز ایشان از نظر مالی به حافظ کمک می کردند.